[וורס 1: אביגיל קובארי]
איזה יום מושלם
שותים ערק בפארק
ואחר כך כשהגוף מפורק
נלך הביתה
פשוט יום מושלם
מאכילים חיות בגן
ואחר כך סרט גם
ואז לבית
[Verso 1: Avigail Kovari]
Qué día perfecto
Bebemos arak en el parque
Y luego, cuando el cuerpo está agotado,
iremos a casa
Simplemente un día perfecto
Damos de comer a los animales en el parque
Y luego también una película
Y luego a casa
[פזמון: אביגיל קובארי]
איזה יום מושלם
טוב לי להיות פה איתך
איזה יום מושלם
אתה עוזר לי להחזיק מעמד
אתה עוזר לי להחזיק מעמד
[Estribillo: Avigail Kovari]
Qué día perfecto
Me hace bien estar aquí contigo
Qué día perfecto
Me ayudas a aguantar
Me ayudas a aguantar
[וורס 2: אביגיל קובארי]
איזה יום מושלם
לא פתחתי רדיו כבר כמה זמן
נבלה שבת בים
איזה כיף
איזה יום מושלם
גרמת לי לשכוח מי אני
חשבתי שאני מישהי
טובה יותר
[Verso 2: Avigail Kovari]
Qué día perfecto
Hace tiempo que no pongo la radio
Pasaremos el shabat junto al mar
Qué divertido
Qué día perfecto
Me hiciste olvidar quién soy
Pensé que yo era alguien
mejor
[פזמון: אביגיל קובארי]
איזה יום מושלם
טוב לי להיות פה איתך
איזה יום מושלם
אתה עוזר לי להחזיק מעמד
אתה עוזר לי להחזיק מעמד
[Estribillo: Avigail Kovari]
Qué día perfecto
Me hace bien estar aquí contigo
Qué día perfecto
Me ayudas a aguantar
Me ayudas a aguantar
[אאוטרו: שקל]
״הבאתי לך צמיד חוטים כמו שחוזרים מאילת וקשרתי אותו בזמן שאת פחדת מהסמליות
היית זהיר כששרפתי עם מצית ובמיוחד נזהרתי לא לקשור חזק, אז דיברנו על משהו אחר ומהר ואני הזעתי כשהרגשתי מעט
פתאום עכשיו את מסמפתת את הקשירה, את החוטים המסתובבים ואת מחכה שהוא יסריח מריח כזה שמגעיל ודוחה ועדיין מריחים, אבל מסתבר שגידלתי עור עבה ומאופק וריחות שקושרים לא ממהרים להידבק והצמיד הזה רוצה שאתקפל ותצעקי תאהב אותי, והרבה
בוא נפסיק לשחק.״
[Outro: Shekel]
“Te traje una pulsera de hilos como las que se traen de Eilat y la até mientras tú temías el simbolismo.
Fui cuidadoso cuando la chamusqué con un encendedor y, en especial, me cuidé de no atarla fuerte; entonces hablamos de otra cosa, rápido, y yo sudé cuando sentí un poco.
De pronto ahora te simpatiza el acto de atar, los hilos que se enroscan, y esperas que apeste con un olor asqueroso y repulsivo que aún persiste; pero resulta que me he hecho de una piel gruesa y contenida, y los olores que atan no se pegan con prisa, y esta pulsera quiere que yo me doble y que tú grites: ‘quiéreme, y mucho’.
Dejemos de jugar.”