עס איז געווען א זומער־טאג ווי שטענדיק זוניק-שיין און די נאַטור האָט דאן געהאַט אין זיך אַזוי פיל חן עס האָבן פייגעלעך געזונגען פריילעך זיך אַרומגעשפּרונגען אין געטאָ האָט מען אונדז געהייסן גיין

Был летний день, как всегда солнечно-ясный, и природа тогда имела в себе так много прелести. Птички пели, весело прыгали вокруг, в гетто нам приказали идти.

געצויגן האָט דער וועג זיך לאַנג ס'איז שווער געווען צו גיין מיר דוכט, אַז קוקנדיק אויף אונדז צעוויינט וואלט זיך אַ שטיין געגאַנגען זענען זקנים קינדער ווי צו זער אַקיידער רינדער

Дорога тянулась долго, идти было тяжело. Мне кажется, что, глядя на нас, заплакал бы и камень. Шли старики и дети, как скот на убой.

מענטשענס בלוט געפלאָסן איז אין גאַס אָך שטעלט זיך פאר וואס ס'איז פון אונדז געוואָרן! פאַרשטאַנען האָבן מיר׃ ס'איז אַלץ פאַרלוירן ס'האט ניט געהאָלפן אונדזער בעטן אז מיר זאלן זיצטער רעטנ-

Человеческая кровь лилась на улице. О, представьте себе, что с нами стало! Мы поняли: всё потеряно. Наши мольбы не помогли, чтобы нас потом спасли.

מיר האָבן פאַרלאָזן אונדזער היים געוועזן זייַנען מיר צופיל - באַפוילן האָט דער האַר צו ברענגען יידן פון אַרום און שיסן אויף פּאָנאַר פּוסט זייַנען געוואָרן שטיבער אָבער פול דערפאַר אויף גריבער

Мы покинули наш дом, нас было слишком много — властитель приказал свести евреев со всех сторон и расстреливать в Понаре. Опустели дома, но наполнились рвы.

דער שׂונאים האָט דערגרייכט זייַן גרויסן ציל

Враг достиг своей великой цели.

אויף פּאָנאַר איצט זעט מען אויף די וועגן זאַכן, היטלען דורכגענעצט פון רעגן דאָס זייַנען זאַכן פון קרבנעס פון אין הייליקע נשמהס די ערד האָט זיי אויף אייביק צוגעדרעקט

В Понаре теперь видны вдоль дорог вещи, шляпы, промокшие от дождя. Это вещи жертв, святых душ. Земля прижала их к себе навеки.

איצט זיינען אלע אלע מיר פאַרשפּאַרטע פאַרפּייַניקטע פון לעבן אַפּגענאַרטע ווער אָן אַ טאטען אָן אַ מאמען זעט נעמערעס איצט צוזאמען דער שׂונאים הייס דערגרייכט זײַן גרויסן ציל

Теперь мы все-все заперты, измученные, обманутые жизнью, кто — без отца, кто — без матери; вот мы теперь вместе. Враг достиг своей великой цели.