[פתיח]
מה נשאר אחרי הכעס? (חיים שלי)
מה נשאר אחרי הכעס? (חיים שלי)
[Intro]
¿Qué queda después de la rabia? (mi vida)
¿Qué queda después de la rabia? (mi vida)
['וורס א]
היום התעוררתי לבוקר חדש, לחופש ואופק רחב באופן נרגש
וכשהכעס תוקף באפס חשש
זה דרך לקבר באלף קמ"ש
זה לגיטימי להרגיש מטושטש
עוד לא אמרתי נואש אני עוד לא מותש
עכשיו זה נסגר ונפתח, זה תם ונשלם, נסלח ונשכח
אני נולד מחדש
עוד ויכוח עם בעלה של אחותי
עוד תרחיש אימה בעוד מבזק חדשותי, כן
?איך חותרים בסירה ללא משוטים
?מה מקומי בתוך מחול השוטים
?האם הקול שלי אי פעם שינה
?שומעים דרך חריקת השיניים
אירוני קצת לחלום על גאולה ונחת
הרי הגענו כבר לארץ המובטחת, מה נשאר אחרי הכעס?
[Verso A]
Hoy me desperté a una mañana nueva, a la libertad y a un horizonte amplio, con emoción.
Y cuando la rabia ataca sin el menor temor,
es un camino a la tumba a mil km/h.
Es legítimo sentirse aturdido.
Aún no me di por vencido; aún no estoy agotado.
Ahora se cierra y se abre, se da por terminado y completado, se perdona y se olvida.
Vuelvo a nacer.
Otra discusión con el esposo de mi hermana.
Otro escenario de terror en otro flash noticioso, sí.
¿Cómo se rema en una barca sin remos?
¿Cuál es mi lugar dentro del baile de los necios?
¿Mi voz alguna vez cambió algo?
¿Se oye a través del rechinar de dientes?
Es un poco irónico soñar con redención y descanso,
después de todo ya llegamos a la Tierra Prometida — ¿qué queda después de la rabia?
[פזמון]
לעלות הכי גבוה
גם אם לפעמים יכאב
אני רק רוצה לדעת
איך לעלות על שביל הזהב
חיים שלי
[Estribillo]
Subir lo más alto,
aunque a veces duela,
sólo quiero saber
cómo tomar el camino dorado.
mi vida
[בתר-פזמון]
(חיים שלי)
חיים שלי
(חיים שלי)
(חיים שלי)
[Post-coro]
(mi vida)
mi vida
(mi vida)
(mi vida)
['וורס ב]
היום התעוררתי לבוקר שונה
?ומי מלבדי עוד ייתן מענה
תסכול זה חוסר יכולת אל מול רצון לשנות
ואני שוב גולל בפלאפון, אז לא משנה
?בין כולכם מישהו באמת שומע
?את המילים שאני באמת אומר, או מה שמשתמע
?נזרוק קיסם שיוסיף להתלקח
יאללה כוסעומעומו, בוא נמשיך להתווכח
שנים חלפו, החלפתי עוד קידומת
?כשאני כותב על אחדות זה נשמע לכם פרסומת
כמה קל להניף אצבע מאשימה כלפי מישהו הרבה יותר מלבדוק את עצמי לעומק
מה זה לצעוק? לצעוק זה להרים ת'קול
כשאתה מרגיש שהצד השני לא מקשיב ואתה מרגיש חלש
?מה זה לתת? לתת בשביל לקבל
זה לא לתת באמת, זה לצפות לפרס או צל"ש
קנייה כתב על החיפזון המתסכל
"אל תתקוף אם אחרי זה תמצא ת'עצמך מתנצל"
אולי הכל דבש והחיים שלך בפיתה
?וזה בסדר להודות שטעית, מה נשאר אחרי הכעס
[Verso B]
Hoy me desperté a una mañana distinta,
¿y quién, aparte de mí, dará una respuesta?
La frustración es la incapacidad frente al deseo de cambiar.
Y vuelvo a desplazar en el móvil, así que da igual.
Entre todos ustedes, ¿alguien de verdad escucha?
¿Las palabras que realmente digo, o lo que se sobreentiende?
¿Echamos una astilla para que siga avivándose?
Vale, al carajo, sigamos discutiendo.
Han pasado años: he entrado en otra década.
Cuando escribo sobre unidad, ¿les suena a publicidad?
Qué fácil es alzar el dedo acusador contra alguien, mucho más que examinarme a fondo.
¿Qué es gritar? Gritar es subir la voz
cuando sientes que el otro lado no escucha y te sientes débil.
¿Qué es dar? Dar para recibir
no es dar de verdad; es esperar un premio o una mención.
Kanye escribió sobre la prisa frustrante:
«No ataques si después te encontrarás pidiendo perdón».
Quizá todo sea miel y tu vida esté envuelta en pita,
y está bien admitir que te equivocaste — ¿qué queda después de la rabia?
[פזמון]
לעלות הכי גבוה
גם אם לפעמים יכאב
אני רק רוצה לדעת
איך לעלות על שביל הזהב
חיים שלי
[Estribillo]
Subir lo más alto,
aunque a veces duela,
sólo quiero saber
cómo tomar el camino dorado.
mi vida
[בתר-פזמון]
(חיים שלי)
חיים שלי
(חיים שלי)
(חיים שלי)
[Post-coro]
(mi vida)
mi vida
(mi vida)
(mi vida)
[סגיר]
אז אני עדיין לא חכם סיני
ואני עדיין צקצקן וציני
כמה קל לחיות ברומן מתמשך של עשר שנים
באותה מידה שקשה לייצר קשר אינטימי
יש בי כעס כשהדברים לא קורים בדיוק, בשיא המהירות
הם קורים באיטיות
עצם הרגע מושתת על אנרגיה חופשית
קצב הטבע שזז בהרמוניה מופתית, איי
אז כשכל המשברים ייפתרו, וכל החטופים יחזרו
אולי כל המכאובים יגמרו כשכל הכוכבים יסתדרו
חרוזים שלי טבולים בשמיים כחולים
מה שצריך להיות שלי יהיה שלי
מעפר באתי אל עפר אשוב להתפורר
אז כנראה שגם תורי להתעורר
בוקר טוב חיים שלי
[Outro]
Así que todavía no soy un sabio chino,
y sigo siendo un chasqueador de lengua y un cínico.
Qué fácil es vivir en un romance prolongado de diez años,
tan difícil como forjar un vínculo íntimo.
Hay rabia en mí cuando las cosas no ocurren exactamente, a toda velocidad;
ocurren con lentitud.
El propio instante se basa en energía libre,
el ritmo de la naturaleza se mueve en una armonía ejemplar, ay.
Así que cuando todas las crisis se resuelvan y todos los secuestrados regresen,
quizá todos los dolores terminen cuando todos los astros se alineen.
Mis rimas están bañadas en cielos azules.
Lo que deba ser mío será mío.
Del polvo vine, al polvo volveré a desmoronarme.
Entonces, parece que también es mi turno de despertar.
Buenos días, mi vida.