[בית 1]
שמעתי שאתה חוזר את כל הדרך
ראיתי מלאכים עורכים שולחן לבן המלך
גם ראיתי סולם, געגועים יורדים ועולים
שמעתי רוחות שמלטפות את העלים
ראיתי אותך, זה לא חזיון תעתועים
[Estrofa 1]
Oí que estás volviendo, recorriendo todo el camino.
Vi ángeles poniendo una mesa blanca para el Rey.
También vi una escalera; anhelos que bajan y suben.
Oí vientos que acarician las hojas.
Te vi; no es una ilusión.
[בית 2]
שמעתי שהים הכריז על יום שמח
ראיתי את הכוכבים והירח מרקדים
גם הם יודעים בחזרה להתגלגל
שמעתי שהשמש היא בעצם צל
ראיתי מגדל מזדעזע ונופל
[Estrofa 2]
Oí que el mar declaró un día alegre.
Vi a las estrellas y a la luna bailando.
Ellos también saben rodar de vuelta.
Oí que el sol en realidad es una sombra.
Vi una torre estremecerse y caer.
[פזמון]
תבוא, אנחנו מחכים לך יותר מדי שנים
אנחנו השתגענו אין לנו יותר פנים
רק הולכים ומתכלים כל הזמן, אז תבוא
כן תבוא, לא נשארו כלים כדי שנוכל אותם לשבור
אנחנו לא יודעים מי פה צלול מי השיכור
שתמיד נופל לבור, מן הסתם
אז תבוא, כן תבוא
[Estribillo]
Ven, te hemos estado esperando demasiados años.
Nos hemos vuelto locos; ya no nos quedan rostros.
Solo seguimos consumiéndonos todo el tiempo, así que ven.
Sí, ven; no quedan platos para que podamos romperlos.
No sabemos quién aquí está sobrio y quién el borracho
que siempre cae al pozo, por supuesto.
Así que ven, sí ven.
[בית 3]
שמעתי שאתה ממש עומד בשער
ושכל שה תמים יוכל לגור ביער ושמעתי
שגם הלב הזה יותר לא ימות
דמיון יחתום הסכם שלום עם מציאות
כל הצלילים יהיו לשיר אחד פשוט
[Estrofa 3]
Oí que de verdad estás de pie en la puerta.
Y que todo cordero inocente podrá habitar en el bosque, y oí
que este corazón tampoco morirá más.
La imaginación firmará un tratado de paz con la realidad.
Todos los sonidos se volverán una sola canción sencilla.
[פזמון]
תבוא, אנחנו מחכים לך יותר מדי שנים
אנחנו השתגענו אין לנו יותר פנים
רק הולכים ומתכלים כל הזמן, רק תבוא
כן תבוא, לא נשארו כלים כדי שנוכל אותם לשבור
אנחנו לא יודעים מי פה צלול מי השיכור
שתמיד נופל לבור, מן הסתם
אז תבוא, כן תבוא
[Estribillo]
Ven, te hemos estado esperando demasiados años.
Nos hemos vuelto locos; ya no nos quedan rostros.
Solo seguimos consumiéndonos todo el tiempo, solo ven.
Sí, ven; no quedan platos para que podamos romperlos.
No sabemos quién aquí está sobrio y quién el borracho
que siempre cae al pozo, por supuesto.
Así que ven, sí ven.
[גשר]
~אינסטרומנטלי~
[Puente]
~Instrumental~
[פזמון/אאוטרו]
כן תבוא, לא נשארו כלים כדי שנוכל אותם לשבור
אנחנו לא יודעים מי פה צלול מי השיכור
שתמיד נופל לבור, מן הסתם
תבוא, כן תבוא
[Estribillo/Outro]
Sí, ven; no quedan platos para que podamos romperlos.
No sabemos quién aquí está sobrio y quién el borracho
que siempre cae al pozo, por supuesto.
Ven, sí ven.