[פתיח אינסטרומנטלי]
[Introducción instrumental]
['בית א]
חלק מהזמן היו בי חששות על מה
שרציתי להגיד ולא אמרתי אולי כבר לא אומר
בחלון קטן מולי בוהה בפנסי הרחוב
איך ביום הם בודדים ואיך בלילה הם שבים לחיות
[Verso A]
Parte del tiempo tenía temores sobre lo
que quería decir y no dije — quizá ya no lo diga.
En una ventanita frente a mí, mirando fijamente las farolas —
cómo de día están solas y cómo de noche vuelven a vivir.
[פזמון]
ולפעמים זה גם קורה לי בלילות
לחשוב על כל מה שרציתי להיות
ולפעמים זה מן חיוך כזה מוכר
שעוזר לי להשלים עם שנגמר
לפעמים כשסתם צופה על הבנות
כל כך קשה לי להחזיק את הדמעות
כל אלה בגווני סגול ירוק
מזכירים לי שהטוב כבר לא רחוק
הוא כבר לא רחוק
[Estribillo]
Y a veces también me pasa por las noches,
pensar en todo lo que quise ser.
Y a veces es como una sonrisa tan familiar
que me ayuda a hacer las paces con lo que terminó.
A veces, cuando solo contemplo a las chicas,
me cuesta tanto contener las lágrimas.
Todo eso, en tonos de morado y verde,
me recuerda que lo bueno ya no está lejos —
ya no está lejos.
['בית ב]
חלק מהזמן היו בי החלטות ברורות
שאני מתחילה לשמוח להרפות מכל מה שכבר לא
בחלון קטן מולי בוהה בעיר הישנה
שאהבתי לאהוב היא אהבה אותי בחזרה
[Verso B]
Parte del tiempo tenía decisiones claras —
que empiezo a alegrarme, a soltar todo lo que ya no es.
En una ventanita frente a mí, mirando fijamente la ciudad vieja
que me encantaba amar — y ella me correspondió.
[פזמון]
ולפעמים זה עוד קורה לי בלילות
לחשוב על כל מה שרציתי להיות
ולפעמים זה מן חיוך כזה מוכר
שעוזר לי להשלים עם שנגמר
לפעמים כשסתם צופה על הבנות
כל כך קשה לי להחזיק את הדמעות
כל אלה בגווני סגול ירוק
מזכירים לי שהטוב כבר לא רחוק
הוא כבר לא רחוק
[Estribillo]
Y a veces aún me pasa por las noches,
pensar en todo lo que quise ser.
Y a veces es como una sonrisa tan familiar
que me ayuda a hacer las paces con lo que terminó.
A veces, cuando solo contemplo a las chicas,
me cuesta tanto contener las lágrimas.
Todo eso, en tonos de morado y verde,
me recuerda que lo bueno ya no está lejos —
ya no está lejos.
[פזמון]
ולפעמים זה עוד קורה לי בלילות
לחשוב על כל מה שרציתי להיות
ולפעמים זה מן חיוך כזה מוכר
שעוזר לי להשלים עם שנגמר
לפעמים כשסתם צופה על הבנות
כל כך קשה לי להחזיק את הדמעות
כל אלה בגווני סגול ירוק
מזכירים לי שהטוב כבר לא רחוק
הוא כבר לא רחוק
[Estribillo]
Y a veces aún me pasa por las noches,
pensar en todo lo que quise ser.
Y a veces es como una sonrisa tan familiar
que me ayuda a hacer las paces con lo que terminó.
A veces, cuando solo contemplo a las chicas,
me cuesta tanto contener las lágrimas.
Todo eso, en tonos de morado y verde,
me recuerda que lo bueno ya no está lejos —
ya no está lejos.