אַ מאָל איז דער זכּרון אױך אַ גוטער און אַז מען בעט בײ אים אַ טובה טוט ער ער ברענגט אַ מאָל צוריק אזש ביז דער ראיה אַ בלימל פֿון דער קינדהײט אינעם בליזן

A veces la memoria también es buena, y si se le pide un favor, lo concede; trae de vuelta, a veces, hasta la misma vista, una florecita de la infancia en pleno florecer.

און דעמאַלט װאַכט אױך אױף גער חוש הריח און צו דעם עבר מיט אַ שפּרונג דערגײ איך און דעמאַלט װאַכט אױך אױף גער חוש הריח און צו דעם עבר מיט אַ שפּרונג דערגײ איך

Y entonces despierta también el sentido del olfato, y de un salto alcanzo aquel pasado; y entonces despierta también el sentido del olfato, y de un salto alcanzo aquel pasado.

אַ מאָל איז דער זכּרון אױך אַ גוטער און אַז מען בעט בײ אים אַ טובה טוט ער ער ברענגט אַ מאָל צוריק אזש ביז דער ראיה אַ בלימל פֿין דער קינדהײט אינעם בליזן

A veces la memoria también es buena, y si se le pide un favor, lo concede; trae de vuelta, a veces, hasta la misma vista, una florecita de la infancia en pleno florecer.

און דעמאַלט װאַכט אױך אױף גער חוש הריח און צו דעם עבר מיט אַ שפּרונג דערגײ איך און דעמאַלט װאַכט אױך אױף גער חוש הריח און צו דעם עבר מיט אַ שפּרונג דערגײ איך

Y entonces despierta también el sentido del olfato, y de un salto alcanzo aquel pasado; y entonces despierta también el sentido del olfato, y de un salto alcanzo aquel pasado.

די מאמע רײסט די האָר מיר מיטן קעמל מיט פּוטער שמירט זי אן א װיסן זעמל זי טוט מיר אן די קינדערושע קלײדער און פֿירט מיר אפּ צום רבין אינעם חדר זי טוט מיר אן די קינדערושע קלײדער און פֿירט מיר אפּ צום רבין אינעם חדר

Mamá me arranca el pelo con el peine, Unta con mantequilla un panecillo blanco, me pone la ropa de niño y me lleva con el rabí al jéder. Me pone la ropa de niño y me lleva con el rabí al jéder.

איך װיל נישט גײן און חדר כ'בין א װײנער דער רבי האָט א מױל מיט געלע צײנער דער רבי האָט א גרױסן שװאַרצן סידור און דאָרט איז מיר דער אלף־בית דערװידער

No quiero ir al jéder — soy un llorón; el rabí tiene una boca con dientes amarillos, el rabí tiene un gran sidur negro, y allí el alef-bet vuelve a aparecer ante mí.

נאָר װען עס טריקענען זיך אױס די טרערן צעשײנען זיך אותיות װי די שטערן באהעפֿטן זײער ליכט אין גאנצע װערטער און שטעלן זיך אױף װוּנדערלעכע ערטער

Pero cuando se secan las lágrimas, las letras brillan como estrellas, prenden su luz en palabras enteras y se colocan en lugares asombrosos.

נאָר װען עס טריקענען זיך אױס די טרערן צעשײנען זיך אותיות װי די שטערן באהעפֿטן זײער ליכט אין גאנצע װערטער און שטעלן זיך אױף װוּנדערלעכע ערטער און לײכטן אפּ פֿין גרױסן סידור אױף יאָרן שפּעטער ביז אין מײנע לידער

Pero cuando se secan las lágrimas, las letras brillan como estrellas, prenden su luz en palabras enteras y se posan en lugares maravillosos, y resplandecen desde el gran sidur hacia años después, hasta mis canciones.

אַ מאָל איז דער זכּרון אױך אַ גוטער און אַז בעט בײ אים אַ טובה טוט ער ער ברענגט אַ מאָל צוריק אזש ביז דער ראיה אַ בלימל פֿין דער קינדהײט אינעם בליזן

A veces la memoria también es buena, y si se le pide un favor, lo concede; trae de vuelta, a veces, hasta la misma vista, una florecita de la infancia en pleno florecer.