צופיה היתה ילדה
צופיה שיחקה בבובות
היא לא ידעה שיום אחד
תשכב עם צבי נבות
ואחריו עם אלחנן דה-מיו
אחר כך תיסע להודו
תעבור בניו יורק
ותשתקע באוהיו
שהיא תלד בן לאדגר מרלו
אשר ממנו תתגרש חיש
ותעבור עם אהובה פיליפ לרוש
למונטה קרלו
Zofía era una niña
Zofía jugaba con muñecas
No sabía que un día
se acostaría con Tzvi Navot,
y después con Elhanán De-Mio,
luego viajaría a la India,
pasaría por Nueva York
y se establecería en Ohio,
que tendría un hijo de Edgar Merlo,
de quien se divorciaría pronto,
y se mudaría con su amante, Philippe Laroche,
a Montecarlo
שלבסוף בביקור קיץ
עם חברתה הכי טובה סוזאנה
תמות בתאונת דרכים
בצומת רעננה
que al final, en una visita de verano,
con su mejor amiga, Susana,
moriría en un accidente de tráfico
en el cruce de Ra’anana
את כל אלה לא ידעה צופיה
בשחקה בבובותיה
היא לא ידעה שאין
שום פשר או מובן
לכל חייה
Todo esto Zofía no lo sabía,
mientras jugaba con sus muñecas.
No sabía que
no hay ningún sentido ni significado
en toda su vida.
כי איזו דרך בה נבור
ותראה עם משמעות וערך
ומי מחליט ומי בכלל יודע
מי יודע
Porque ¿qué camino hemos de escoger
que parezca tener sentido y valor?
¿Y quién decide, y quién siquiera sabe?
quién sabe.
צופיה היתה ילדה
כך נעזוב אותה לפי שעה
היא ובובותיה
נקיה מעתידה
Zofía era una niña;
así la dejaremos por ahora,
a ella y a sus muñecas,
limpia de su futuro.
כי איזו דרך בה נבור
ותראה עם משמעות וערך
ומי מחליט ומי בכלל יודע
מי יודע, מי יודע, מי יודע
Porque ¿qué camino hemos de escoger
que parezca tener sentido y valor?
¿Y quién decide, y quién siquiera sabe?
quién sabe, quién sabe, quién sabe.