שטייט זיך דארט אין געסעלע
שטיל פֿארטראכט א הייזעלע
דרינען אויפֿן בוידעם-שטיבל
וווינט מײן טייער רייזעלע
יעדן אוונט פֿארן הײזל
דריי איך זיך ארום
כ´גיב א פֿייף, און רוף אויס : רייזל
קום, קום, קום!
עפֿנט זיך א פֿענצטערל
וואכט אויף ס´אלטע הייזעלע
און באלד קלינגט אין שטילן געסל
א זיס קול, ס´רעדט רייזעלע :
- נאך א ווײלע ווארט, מיין ליבער
באלד וועל איך זיין פֿריי
גיי זיך נאך א פאר מאל איבער -
איינס, צוויי, דריי !
גיי איך מיר א פֿריילעכער
זינג און קנאק מיר ניסעלעך
הער איך אויף די טרעפלעך שפרינגען
אירע דראבנע פֿיסעלעך
שוין אראפ פֿון לעצטן טרעפל
כ´נעם זי ליב ארום
כ´גיב איר שטיל א קוש אין קעפל -
קום, קום, קום !
- כ´וויל דיך בעטן, דודל
זאלסט ארויף נישט פֿייפֿן מער
- הערסט, ער פֿייפֿט שוין - זאגט די מאמע
זי איז פֿרום, ס´פֿאדריסט זי זייער
פֿייפֿן, זאגט זי, איז נישט ײידיש
ס´פאסט נאר בלויז פֿאר זיי…
גיב א צייכן פראסט אויף ײידיש -
איינס, צוויי, דריי !
- כ´וועל פֿון היינט נישט פֿײפֿן מער
דרויף גיב איך א שבֿועהלע -
דיר צוליב וועל איך אפֿילו
ווערן פֿרום, מײן צנועהלה
כ´וועל זײן ווען דו ווילסט נאר, רייזל
ווי דײן מאמע פֿרום
יעדן שבת גיין אין קלייזל -
קום, קום, קום !
- כ´גלייב עס דיר, מײן ליבינקער
און דערפֿאר דיר, דודל
שטריק איך א שיין תפילין-זעקל
מיט א מגן-דודל
ווען געפֿעלן ס´וועט אין קלייזל
זאגן זאלסטו זיי:
- ס´האט געשטריקט מיין ליבע רייזל -
איינס, צוויי, דריי !
- כ´דאנק פֿאר דײן מתנה´לה
כ´ליב אזוי דיך, רייזעלע !
כ´ליב דײן מאמען, כ´ליב דאס געסל
כ´ליב דאס אלטע הײזעלע
כ´ליב די שטיינדלעך לעבן הייזל -
טרעטסט אויף זיי ארום
הער, דײן מאמע רופֿט שוין: רייזל
קום, קום, קום !
גיי איך מיר א פֿריילעכער
זינג און קנאק מיר ניסעלעך
הער איך אויף די טרעפלעך לויפֿן
אירע דראבנע פֿיסעלעך -
ווידער שטייט פֿארטראכט דאס הײזל
ס´געסל - ווידער שטום
קום צו מיר אין חלום, רייזל
קום, קום, קום !
There in the little lane stands
A quiet, pensive little house.
Inside, in the attic room,
Lives my dear Reyzele.
Every evening before the house
I pace around.
I give a whistle and call out: Reyzl —
Come, come, come!
A little window opens,
The old little house awakens,
And soon in the quiet lane
A sweet voice rings — Reyzele speaks:
“Wait a little while, my dear,
Soon I’ll be free.
Pace back and forth a few more times —
One, two, three!”
Off I go, all merry,
Singing and cracking little nuts;
I hear on the steps the skipping
Of her dainty little feet.
Already down from the last step,
I take her lovingly in my arms,
I give her a quiet kiss on her little head —
Come, come, come!
“I want to ask you, Dudel,
Don’t whistle up here anymore.”
“You hear, he’s whistling already,” says the mama;
She’s devout; it offends her greatly.
Whistling, she says, isn’t Jewish —
It suits only them…
Give a sign properly, in the Jewish way —
One, two, three!
“From today I won’t whistle anymore —
On that I give a little oath.
For your sake I’ll even
Become devout, my modest one.
I’ll be, if you only wish, Reyzl,
As pious as your mother,
Go every Sabbath to the little shul —
Come, come, come!”
“I believe you, my dearest,
And therefore, for you, Dudel,
I’ll knit a fine tefillin-bag
With a ‘Magen-Dudel.’
When it pleases them in the little shul,
You should tell them:
‘My dear Reyzl knitted it’ —
One, two, three!”
“Thank you for your little present;
I love you so, Reyzele!
I love your mama, I love the lane,
I love the old little house,
I love the little stones by the house —
You step on them all around.
Listen, your mama is already calling: Reyzl —
Come, come, come!”
Off I go, all merry,
Singing and cracking nuts;
I hear, on the little stairs, running,
Her dainty little feet —
Again the little house stands pensive,
The lane — again mute.
Come to me in a dream, Reyzl —
Come, come, come!
